ก็ถือโอกาสบันทึก ความทรงจำเก็บไว้บนคอมพิวเตอร์   จะได้มีไว้ทบทวนความจำบางอย่าง

ตามรอยเส้นทางชีวิตโปรแกรมเมอร์FOXPRO

วันนี้ 17 ธค. 2552 มาทำงานที่จังหวัดสกลนคร  2 หน่วยทางการเงินในวันเดี่ยว สำเร็จด้วยดี

หน่วยงานแรก SERVER ล่ม ต้องเปลี่ยน HARDDISK ลงโปรแกรมใหม่  ได้ค่าเบี้ยเลี้ยงค่าเดินทางที่พัก 1,700 บาท   หน่วยงานที่สองหายอดรวมบางอย่างและขยายช่องข้อมูลให้เป็นหลักล้าน ทำให้ฟรี

เสร็จจากนี้ต้องไปจังหวัดบุรีรัมย์  โดยไปต่อรถที่โคราชคงถึงเช้าพรุ่งนี้   ที่บุรีรัมย์ให้พัฒนาจากระบบเดิม DOS

เป็นระบบใหม่ windows  และอีกหน่วยงานให้ทำอะไรไม่ได้บอกแต่คงเหนื่อแน่ๆ

                                                                            CHOKCHAI

                                                                    CHOK2505@HOTMAIL.COM

หมายเหตุ  กรุณาตามลอยเส้นทางโปรแกรมเมอร์ CHOKCHAI ให้ดี  จะได้เห็นทางสว่างสักวัน เพราะความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กำลังไกล้เข้ามาทุกที   

วันนี้ เสาร์ที่ 19 ธันวาคม 2552 วันนี้ได้กลับมาอยู่บ้าน  เสาร์อาทิตย์คงสบายๆ ไม่มีอะไรมาก

เป็นเพราะเมื่อว่านนี้ทำงานที่บุรัมย์ สองหน่วยงานการเงินเรียบร้อยดี แต่ตั้งแต่เช้าจนถึงสองทุ่ม 

หน่วยงานแรกปรับระบบจากdos เป็นwindows ครั่งที่1 น่าจะประมาณ10ครั้ง ได้เบี้ยเลี้ยง 1,500 บาท

แต่ค่าพัฒนา50%ของ50,000บาท เป็นราคาเก่า (ราคาใหม่80,000บาท) ยังไม่ได้รับ ต้องรอโอนให้

บัวเอิญลูกค้านำลูกมาเล่นที่ทำงาน เลยไปซื้อปืนปล่อยให้ไป1กระบอก และซื้อสก็อดคลอราเจนอีก 3 แพกให้กับหัวหน้าหน่วยงานนี้  เพื่อท่านจะได้สุขภาพดี

อีกหน่วยหนึ่ง เกิดปัญหา index พัง คือข้อมูลไม่สมบูรณ์ แก้โดยการบอกให้ปรับปรุงไฟล์ข่อมูล และก็เพิ่มเติมอะไรบางอย่าง  ทำให้ฟรี   ทางลูกค้าเลยเลี้ยงข้าวอย่างดี

วันจันทร์นี้ ลูกค้าที่ กทม. นัดให้มารับเงินค่าพัฒนาโปรแกรมจากdos เป็นwindows ที่เหลือ  30,000 บาท น่าจะได้เพราะงานเสร็จนานแล้วยังไม่ได้รับเงิน ธรรมดาแหละงานแบบนี้ทีเวลามีปัญหาเรียกให้มาเร็วๆ ทีจ่ายเงิน ช้าจนหงุดหงิด  แต่ความจริงลูกให้มารับตั้งแต่วัน17 ธค.52 แต่ผมติดงานเองไปรับไม่ได้  งงใหม

ก็มีลูกค้าสองราย  รายหนึ่งเรียกให้ไปแก้ปัญหาด่วน server ล่ม  อีกรายเรียกให้ไปรับเงิน 30,000 บาท  แต่จำเป็นต้องเลือกไปแก้ปัญหาให้ลูกค้าที่ server ล่ม  เป็นแบบนี้บ่อยครั้ง

********************************************************************

วันนี้ได้ประสานไปยัง ลูกจ้างชาวนา ให้ทำที่พักเล็กๆ เพื่อหลบแดด  เพราะจะปลูกข้าวประมาณ 20 ไร่

ปลูกประมาณ  10 มค. 2552   แต่ได้ซื้อพันธ์ข้าวไว้แล้ว โดยเลือกพันธ์พิษณุโลก2 จำนวน 20 ถุง ราคาถุงละ 560 บาท  และซื้อปุ๋ยยูเรียไว้แล้ว จำนวน 20 กระสอบ ราค่ากระสอบละ 670 บาท 

เป็นการทดลองปลูกข้าวครั้งแรกในชีวิต  ที่จริงเคยเป็ดร้านinternet มาแล้วทำประมาณ5ปี ทำแบบสนุกสนาน

แต่ว่า ไม่มีเวลาเนื่องจากต้องมาพัฒนาระบบเก่าจาก่ระบบdos เป็นระบบwindows จึงจำเป็นต้องปิดร้านinternet และบวกกับปัญหาคนดูแลร้านที่ดีและซื่อตรงหายาก เลยเลิกดีกว่า ทีจริงเด็กมาเล่นแน่นร้านตลอด

และทำให้ได้มีโอกาสเรียนรู้เรื่อง ซ่อมเครื่องและระบบLANไปในตัว  ปัจจุบันก็ทำงานง่ายขึ้น เพราะมีความรู้การเขี่ยนโปรแกรมและการซ่อมเครื่องและแก้ปัญหาระบบLANได้บ้าง แต่ไม่เก่งมากเพราะไม่ได้ทำอาชีพซ่อมเครื่อง

คอมพิวเตอร์  ไม่ได้ขายเครื่องคอมพิวเตอร์  ขายแต่ระบบโปรแกรมที่พัฒนาโดย FOXPRO เป็นงานเฉพาะทาง

ทางด้านการเงิน

                                                                          CHOKCHAI

วันอาทิตย์ที่ 20 ธันวาคม 2552 วันนี้จะไปเที่ยวที่เมืองทองธานี ได้ข่าวว่าจะมีงาน อะไรสักอย่าง น่าจะมีสมุนไพรไทยขายบ้าง   กำลังอย่ากได้ เห็ดหลินจือ  กับมะรุม อยู่พอดี จะได้ซื้อมาแจกลูกค้างบ้าง กินบ้าง

เพราะมะรุม  แก้ปัญหาปวดเมื่อย มีลูกค้าแบบว่า กินเช้า 2 เม็ดเย็น 2 เม็ด หนึ่งเดือน อาการปวดเมื่อยก็หายขาด คนที่สูงอายุควรกินเป็นอย่างมาก

เห็ดหลินจือ  แก้ความดัน กินเช้า 2 เม็ด เยิน 2 เม็ด  ความดันก็จะหายขาด ไม่ต้องกินยาความดันของหมออีก แถมบำรุงร่ายกายทุกส่วนอื่นด้วย และทำให้นอนหลับสบาย ถ้าใครมีปํญหานอนไม่ค่อยหลับก็เห็ดหลินจือนี่แหละดี

มะขามคลุกบ๊วย  กินแล้วระบบขับถ่ายดี ต้องกินตอนท้องว่างหรือตอนเช้า ถ้าให้ดีควรกินน้ำตอนตื่นนอนสัก 2 แก้ว อีก 10 นาทีค่อยกิน มะขามคลุกบ๊วย ถ้าไม่ผล ก็ต้องกินโยเกิร์ตด้วย มะเร็งลำใส้จะได้หนีห่าง และระหว่างกินข้าวไม่ควรกินน้ำมากควรแค่จิบๆเพราะอาจทำให้อาหารไม่ย่อย  ควรน้ำกินก่อนอาหาร 15 นาที และหลังกินอาหาร 30 นาที ไม่เช่นนั้นถ้าอาหารไม่ย่อยมันก็จะเน่าในกะเพราะก่อให้เกิดพิษในร่างกายควรระวัง

กระเทียมอัดเม็ด  กินแล้วเป็นการล้างพิษไขมันในเส้นเลือดทำให้ร่างกายแข็งแรง โรคภัยห่างหาย  

*******************************************************************

ย้อนรอยอดีต เริ่มเขียนโปรแกรมแรกๆ  DBASE III  PLUS ประมาณปี 2527 หรือ 25 ปีก่อน

สมัยก่อนเรียนอยู่  ม.ราม   หน้ารามเขาเปิดสอนคอมเสริมน่าจะเป็น บีซีซี ได้เรียน  DOS  LOTUS  DBASE

อันนี้เป็นจุดเริ่มแรกในการได้สัมผัสคอมพิวเตอร์ครั้งแรก ชอบมาก  เพราะเวลาเรียนที่ ม.ราม ใช้เครื่องใหญ่

แบบเจาะบัตร  กว่าจะรู้ผลโปรแกรมรอคิวยาว คำสั่งภาษา COBAL  FORTAN ยาวสิ้นดี กว่าจะแก้ปัญหาอย่างหนึ่ง แต่ก็ดีไปอย่างเพราะได้เรียนรู้กระบวนการแก้ปัญหา  ส่วน DBASE ก็ง่ายดี ปัจจุบันยังนำคำสั่งสมัยก่อนใช้เลยเช่น

@ 1,10 SAY  'วันนี้สบายดี '

TN =  'Y'

@ 2,20 SAY  'วันนี้จะไปเที่ยวไหม Y/N'  GET  TN  PICT 'X'

READ

IF  TN = 'Y'

   @ 3,20 SAY 'วันนี้จะไปเที่ยว  '

ELSE

   @ 3,20  SAY 'วันนี้ไม่ไปเที่ยว '

ENDIF

หมายเหตุ อันนี้เป็นแนวตัวอย่างดั้งเดิมนะครับ  ถ้าใช้งานจริง ไม่ได้เขียนแบบนี้  แต่จะมีแถบแสงให้เลือก

ถ้าจะไปลอง RUN บน FOXPRO ก็ยังทำงานได้อยู่ แต่คงเกิดปัญหาภาษาไทย

วิธีแก้มีดังนี้

ประเด็นที่ 1  เวลาคีย์คำสั่งไม่เห็นภาษาไทย

MODI COMM  TEST1

แล้วคีย์โปรแกรม ภาไทยคีย์ไม่ได้  ให้เลือก FORMAT  FONT 

เลือก  AngsanaUPC     Regular        16      OK

เวลา SAVE  CTRL + W

ประเด็นที่ 2 RUN แล้วไม่แสดงภาษาไทย  คำสั่ง  DO  TEST1

ให้สร้าง สร้างเพิ่มดังนี้

**************************************
define windows show1 from 0,0 to 33,134 ;
            font  [AngsanaUPC],14
ACTIVATE windows show1
*****************************************    
@ 1,10 SAY  'วันนี้สบายดี   '

TN =  'Y'

@ 2,20 SAY  'วันนี้จะไปเทียวไหม Y/N '  GET  TN  PICT 'X'

READ

IF  TN = 'Y'

   @ 3,20 SAY ' วันนี้จะไปเที่ยว   '

ELSE

   @ 3,20  SAY ' วันนี้ไม่ไปเที่ยว  '

ENDIF

*****************************
DEACTIVATE windows show1

*****************************

                                                                 CHOKCHAI 

ปล. ถ้าเป็นไปได้ ขอบันทึกข้อความคนเดียว จะเกิดความต่อเนื่องมากกว่า

 ..

สวัสดีปีใหม่ทุกฯท่านครับ

ผมอ่านบันทึกความทรงจำไม่ว่าจะเรื่องใด ของใคร ที่ผมรู้จักและผมไม่รู้จัก ไม่ว่าจะเป็นในหน้าที่/การงาน กระผมก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่าน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร?

สิ่งที่คิดว่า "เป็นความสุข" ของคนเรา มันแตกต่างกันครับ

ถ้าผมจะย้อนรอยชีวิตในครั้งอดีตของตัวผมเอง เท่าที่กระผมยังจะพอจำได้มีเพียงคำว่า

"Thought"

ผมเคยแปลและให้ความหมายว่า "ผ่านตลอด"

และสิ่งที่ผมแปลนั่นคือได้เกรด "ศูนย์" ในสิ่งที่ตัวเองแปล (ในวิชา ภาษาอังกฤษ) จากผู้ทรงคุณวุฒิ

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผมมีความตั้งใจและแน่วแน่ ในปฏิธานของตัวเอง ผมจะไม่สอบ Entrance ที่หลายฯท่านมุ่งมั่นสู่ความเป็น "บันดิด"  ในมลฑล Genius

และก็เป็นอย่างนั้นจริงฯครับ ชีวิตผมไม่เคยสอบ(ไม่คิดจะสอบด้วยซ้ำไป) เพื่อเข้ามหาวิทยาลัย "ชื่อดังของประเทศ" บนความใฝ่ฝันของ เด็กฯ ทุกคน ในยุคสมัยนั้น

ผมมุ่งดิ่งมาที่ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และใช้เวลาอยู่ที่นี่ก็ 8 ปี (จริงฯน่าจะอยู่ 3 ปีครึ่งหรือ 4 ปี) แต่ก็แปลกครับ

ผมไม่มีความรู้สึกว่า "ภาคภูมิใจในมหาวิทยาลัยรามคำแหง" อีกเช่นเดียวกันครับ มันแปลกจริงฯครับ

ผมไม่มีความรู้สึกว่า "ภาคภูมิใจไม่ว่าจะเป็นมหาวิทยาลัยไหนฯ" อีกเช่นเดียวกันครับ มันแปลกจริงฯครับ

มีอยู่วันหนึ่ง ผมเดินผ่านที่พักคนงานก่อสร้างแห่งหนึ่ง และมีโชค/โอกาส/วาสนา ได้พบกับ "ท่านนักปราชญ์เดินดิน"

มีผัวเมียหนุ่มสาวคู่หนึ่ง และลูกน้อย 3 คน สามีอายุไม่น่าจะเกิน 20 ปี ภรรยาอายุไม่น่าจะเกิน 16 ปี ผมสังเกตุจากรูปร่างหน้าตาจากภายนอกเท่านั้น (ไม่ได้คุยกันเป็นการส่วนตัว เป็นการแอบมองอยู่ห่างฯ)

สองผัวเมียคู่นี้ (คำหรูหรา สองสามีภรรยา นั่นแหละครับ) ถ้าผมจะคาดเดาระดับการศึกษา/โอกาส

ผมคิดว่า เขียน กอไก่ ไม่เป็นแน่นอนครับ เมื่อมองในสภาพแห่งความเป็นจริง/ไร้ซึ่งการสร้างภาพเสมือนจริงที่ปรากฏอยู่ข้างหน้า ด้วยสายตาของตัวเอง

และความคิดนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายคำตอบให้ "อารยะชน" ทั้งหลาย ให้รับทราบหรือเห็นด้วยแต่ประการใด

ใช่แล้วครับ พวกเขากำลังล้อมวงนั่งกินข้าวกัน (ภาษาหรูหราเค้าเรียกว่า รัปทานอาหารร่วมกัน)

เจ้าตัวเล็กสุด นั่งบนตักแม่ดูดนม จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ แบบมีความสุข (เป็นผู้หญิง)

เจ้าคนโต (เป็นผู้ชาย) และเจ้าคนรอง (เป็นผู้ชาย) อายุอานามก็ไล่เลี่ยกันครับ หัวปีท้ายปี (ประโยคอมตะ อยู่บ้านนอกก็ลูกสามลูกสี่)

และเจ้าคนรองน่าจะเอาเสื้อ/กางเกงของเจ้าคนโตมาใส่ (ดูหลวมโพรก)  เป็นชุดนักเรียนนะครับ ประเภทที่ว่า ผงซักฟอกซักไม่ออกก็แล้วกัน

กระเป๋าเสื้อ/กระเป๋ากางเกง ก็ดูไม่ออกเช่นกัน มันประสานกับรอยปะอย่างลงตัว

ใช่แล้วครับ ผมมองผ่านคำว่า "กินข้าว" หรือ "รัปทานอาหาร"  โดยมีชีวิตจริงเป็นโจทย์บนสายตาของตัวเอง

พ่อแม่ลูก 5 คน มีจานข้าวอยู่  5 ใบ มีช้อนอยู่  3 ใบ (ภาษาหรูหรา สรรพนาม คัน เค้าเรียกอย่างนี้จริงฯครับ)

จานใบแรก เป็น กับข้าว พอสังเกตุเห็นและเดาได้ว่า เป็นปลาทู เพราะมันเหลือ หัวและก้าง นอนสงบนิ่งอยู่ก้นจาน

จานใบที่สอง เป็น ไข่ทอด (คำหรูหรา ไข่เจียวหมูสับ) พอสังเกตุเห็นและเดาได้ว่า เป็นไข่ทอด เพราะมันเหลือ เศษน้ำมันตกตะกอนอยู่ก้นจาน

จานใบที่สามและใบที่สี่ เป็นของ เจ้าตัวโตและเจ้าคนรอง มีข้าวอยู่พูลจาน มีเนื้อปลาทู มีไข่ทอด ดูแล้วชวนให้หิวเป็นยิ่งนัก (ท้องตัวเองเป็นคนบอกโดยที่สมองของผมไม่ได้สั่ง)

จานใบที่ห้า มีช้อนวางอย่างสงบนิ่ง อยู่ตรงกลางระหว่าง ผัวเมียคู่นี้ มีข้าวเหลืออยู่นิดหน่อย กับข้าว "ไม่มี" ข้าวมันหายไปไหน?

ด้วยสายตาของตัวเอง

มันพร่องไปจากจานใบที่ "ห้า"  และไปเต็มเติมจาน "ใบที่สามและใบที่สี่" จนไม่เหลือข้าวในจาน "ใบที่ห้า"

จนกระทั่งเสียง จุ๊บเอิ๊ก จุ๊บเอิ๊ก จุ๊บเอิ๊ก ดังขึ้น แน่นอน มันเป็นเสียงยกขวดน้ำกระดกของสองพี่น้อง (เจ้าโตและเจ้ารอง ถึงจะโตถึงจะรอง ก็ยังเป็นเด็ก อายุก็ไม่น่าเกิน 3 ขวบ)

"แก้วไปไหน?"

แน่นอนครับ ขวดน้ำที่เด็กน้อย ยกกระดกใส่ปาก ไม่ระบุยี่ห้อ ไม่ระบุว่าดื่มได้หรือไม่

ให้เดาต่อก็น่าจะเป็นน้ำในคลองหลังที่พักคนงานนั่นแหละครับ... (อันนี้ไม่ยืนยันว่าใช่หรือไม่?)

"เมื่อท้องอิ่ม (ท้องน้อยฯของ เจ้าคนโต/เจ้าคนรอง/เจ้าตัวเล็ก)"  เด็กตัวน้อยฯ ก็ยิ้มแบบมีความสุข ดวงตาแป๋ว หัวเราะ คิกคัก คิกคัก คิกคัก

เมื่อถึงตอนนี้ สองผัวเมียก็เท เศษ กับ ข้าว ที่เหลือทั้งหมดมารวมกัน และกิน (รัปทาน) อย่างเอร็ดอร่อย

จนกระทั่งเสียง จุ๊บเอิ๊ก จุ๊บเอิ๊ก จุ๊บเอิ๊ก ดังขึ้น (ผ่านไปอีกมื้อหนึ่ง)

สองผัวเมียก็ หัวเราะ ยิ้ม แบบมีความสุข เป็นน่าอิจฉาเป็นยิ่งนัก

มันเกิดอะไรขึ้น ผมไม่เข้าใจและงงไปสักพัก และผมคงจะไม่เข้าใจไปอีกนาน

"จะแบ่งความหิว และปันความอิ่ม จะแบ่งรอยยิ้มและความสดใสในใจที่ดี"

"พอเพียงและพอเผื่อ" นั่นคือความหมายที่แท้จริง

ยากยิ่งนักที่ "อารยะชนทั้งหลายจะเข้าใจ" กับคำว่า "พอเพียง" ของพระองค์ท่าน

ซึ่งบอกเล่า เข้าใจแบบผิดผิด เรื่อยมา อนิจจา ผู้มีปัญญาและผู้มีโอกาส ทั้งหลาย

ปล. ปีใหม่นี้ (วันเก่าผ่านไปวันใหม่ผ่านมาเสมอ) ผมจะมอบความสุขให้กับตัวผมเอง และผมขอให้ทุกฯท่านมีความสุขเช่นเดียวกันครับ

วันที่ 21 ธันวาคม 2552   วันนี้ลูกค้านัดเก็บเงินและแก้ปัญหาบางอย่าง  ก็สำเร็จด้วยดี แต่ยังไม่ทันได้แก้ปัญหาเลย ลูกค้าก็รีบจ่ายเงินก่อน 30,000 บาท เป็นเงินสดด้วยนะ  บอกว่า เพื่อให้โปรแกรมเมอร์สบายใจ

จริงแล้วไม่ได้เคืองอะไรหลอก  ชีวิตทำงานผ่านการรับเงินค้าจ้างช้าจนชินแล้ว  บางทีโปรแกรมเมอร์ไม่ว่างที่จะไปเก็บเงินเอง  ปัจจุบันก็มีอีกหลายรายที่ยังไม่ได้ไปเก็บ  ก็ต้องทำงานแก้ปัญหาก่อน บางครั้งเลยมา 5-6 เดือนจนลูกค้าต้องโทรให้มีเก็บเงินได้แล้ว  และปัจจุบันยังมีอีกหลายราย หลายหมื่นบาทที่ไม่มีเวลาไปเก็บเงิน

และวันนี้ได้ฝากสมุนไพรจีน เจียวกู่หลาน ให้กับหัวหน้าหน่วยงาน 1 ห่อ สรรพคุณ ช่วยลดไขมันและคลอเรสเตอรอลในเส้นเลือด ช่วยลดเบาหวาน ป้องกันโรคหัวใจ และโรคมะเร็ง บำรุงสุขภาพ   แต่ท่านหัวหน้าก็ให้สมุดไดรี 2 เล่ม  ขอบคุณด้วยความจริงใจ

แต่วันนี้ที่จังหวั้ดสกลนครโทรมา  บอกบัญหาว่าพิมพ์ไม่ได้  ก็เลยบอกให้ไปดูที่  start       setting    printer and faxes  แล้วคลิกที่รูปเครื่องพิมพ์ว่ามีอะไรค้างอยู่หรือเปล่า  ปรากฎว่า ไม่มีอะไรค้างอยู่  เลยให้ปิดเครื่องcomputer  และเครื่องพิมพ์ แล้วถอดสายต่อเครื่องพิมพ์ที่computer และเครื่องพิมพ์ เสร็จใส่เข้าไปใหม่ให้แน่ๆ  แล้วเปิดเครื่องใหม่   ผลปรากฎว่า พิมพ์ได้แล้ว  วิธีนี้ใช้บ่อยและได้ผล ไม่ต้องไปหาช่างให้วุ่นวายใจ

********************************************************************

ย้อนอดีต ที่ ม.รามคำแหง  หลังจากจบ มศ. 5 ent ไม่ติด  ก็มุ่งหน้ามาเรียนที่ ม.ราม  และ ก็สอบเรียน ปวท. เรียนคู่ กับราม  สนุกสนานดี  เพราะแทบจะไม่ได้มาเรียน ราม เลย ถึงเวลาก็อ่านหนังสือสอบและไปสอบ  แล้วก็ผ่านบ้างไม่ผ่านบ้าง  หลังจากจบ ปวท ก็ สอบรับราชการ ทำงานไปเรียน ราม ไป จน แทบเอาตัวไม่รอด  เพราะไปทำงานพิเศษด้วย  ผู้ช่วยเขียนโปรแกรม  ไม่ค่อยได้เงินหลอก ขอแค่ได้วิชา ก็พอ  ตอนหลังเรียนจะท้อ เพราะไม่มีเวลาอ่านหนังสือ ติดอยู่  4-5 วิชา  เลยปรึกษาเพื่อนร่วมงานเป็นรุ่นพี่  ได้คำแนะนำว่า  เงินและงาน จะหาเมื่อไหร่ก็ได้  แต วุฒิปริญญาตรี่ ถ้าไม่ได้ตอนนี้ ก็หมดโอกาสตลอดชีวิต  เลยเชื่อเพื่อนรุ่นพี่  ลาออกจากงานพิเศษ ทำแต่งานประจำเหมือนเดิมตั้งหน้าตั้งตาเรียน จนจบ 6 ปี  ม.ราม วทบ สถิติศาสตร์   หลังจากนั้นสิ่งดีๆก็เกิดตามที่เพื่อนบอก เพราะนี่คือใบเบิกทางสำคัญของชีวิต

                                                                             CHOKCHAI     

วันที่ 22 ธันวาคม 2552  วันนี้ตื่นแต่เช้ามืด เพราะต้องไปหมวกเหล็ก จ.สระบุรี  ไปพัฒนาโปรแกรมเพิ่มเติมนิดหน่วยไม่มากสบายๆ  ก่อนกลับเจ้าหน้าที่ให้ดูลายมือ เพื่อทำนายดวงชะตา ก็ดูให้ฟรีแบบสนุกสนาน ก็ไม่ใช่หมอดูอาชีพ  รู้แต่เส้นชีวิต  เส้นวาสนา  เส้นจิตใจ  เส้นความคิด เส้นคู่สมรส เส้นคุ้มกัน  เส้นเกียติยศ ก็สนุกดี

ได้ค่าเบี้ยเลี้ยงค่าเดินทางไป 1,000 บาท ค่าพัฒนาโปรแกรม 1,000 บาท

ทีแรกว่าจะให้มะรุมหัวหน้าสัก1กระปุก คุยไปคุยมา ท่านได้ปลูกต้นมะรุมกินสดๆอยู่แล้ว  เลยไม่อยากเอามะพร้าวไปขายสวน  เปิดมะรุมกินเองซะเลย 

วันนี้มีลูกค้าประสานงานมาให้ไป สาธิต ว่าทำไมต้องปรับระบบจาก DOS เป็น WINDOWS ที่จริงแล้วถ้าไม่เปลี่ยนเป็น WINDOWS ปัญหาคือเครื่องใหม่ ลงโปรแกรม window 98,WINDOWS ME ไม่ได้ ทำให้ภาษา VTHAI ไม่ทำงาน จึงต้องปรับระบบโปรแกรมใหม่ เดิมใช้ CLIPPER5 ปัจจุบันเป็น FOXPRO FOR WINDOWS

แต่สงสัยวันที่ 25 ธันวาคม ที่นัดไว้น่าจะไปไม่ได้   มีภาระกิจที่จะต้องไปดูสวนทางเหนือ เพื่อเตรียมปลูกข้าว เพราะยังเคลียพื้นที่ไม่เสร็จ ต้อง*****นคันนาอีก  แถมที่พักชั่วคาวก็ยังไม่เสร็จ แถมที่สูบน้ำก็ยังไม่ได้ซื้อ ทำคันนาเสร็จก็ต้องพรวนดิน และสูบน้ำเข้านาเพื่อปั่นดินให้ละเอียด  คงเสียเงินหลายหมื่นแน่ๆ รอบนี้ ก็ไม่เป็นไรปีหน้าคงไม่ต้องลงทุนมากอีกแล้ว  ตั้งใจจะปลูกประมาณวันที่ 10 ม.ค. 2553 ไม่รู้จะทันหรือเปล่า

**************************************************************

ย้อนอดีต  ที่ ม.รามคำแหง  ที่จริง ก็ขอขอบคุณมหาลัยแห่งนี้เป็นอย่างมาก ถ้ามองให้ลึกลงไปแล้ว วิชาที่เรียนอาจจะไม่ได้นำมาใช้โดยตรง  แต่การพิสูตรความจริง หรือกระบวนการแก้ปัญหาที่ยากแสนยากและก็ไม่ได้นำมาใช้งานจริง  แต่เป็นทักษะให้นำมาใช้ในการปัญหาต่างๆได้อย่างดี  เพราะปัญหาที่เกิดขึ้นที่ผ่านมา ไม่เห็นมีอะไรที่ยากเลย  เพราะทีเรียนมาสุดยาก สาขาสถิติศาสตร์ STAT  ปัญหาแต่ละข้อ โฮ ถ้าไม่เข้าใจก็ไม่ผ่าน ต้องทำความเข้าใจอย่างเดียวมั่วไม่ได้  สมัยก่อนจึงมีนักศึกษาจบน้อยมาก ปัจจุบันไม่ทราบว่าเป็นอย่างไร ขอบคุณ ม.ราม อย่างจริงใจ

                                                                               CHOKCHAI

ผมวิพากวิจารณ์ในฐานะ "นักวิชาเกินนะครับ"

ระยะหลังมานี่ผมเห็น โพลสำนักต่างฯ (Poll) ออกมาแสดงความคิดเห็น และอนุมานเอาเองว่า อย่างโน้นอย่างนี้อยู่บ่อยฯ โดยมี ดร. หลายฯท่าน ออกข่าวและอธิบายว่า น่าจะเป็น 1. , 2. , 3. , etc เพื่อประกอบความน่าเชื่อถือ  การันตี ข้อมูลที่ได้ ?

ในฐานะที่กระผม เรียนจบ วทบ. สถิติศาสตร์ และนี่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวนะครับ

ผมอยากจะทบทวนความรู้เดิมของผมอีกครั้งหนึ่งว่า คำนิยาม/ความหมาย  สถิติ คืออะไร ?

ร้อยทั้งร้อย กางตำราตอบว่า ... ก็ว่ากันไปครับ (คำตอบก็คล้ายฯกันครับ)

และในคำอธิบายที่ผมได้ยินได้ฟังอยู่บ่อยฯ ก็คือ คำถาม 1, 2, 3, 4 ,...   ตอบ/คะแนน ที่ได้

ผมขอยก คำถาม กรณีตัวอย่าง ให้ดูนะครับ เผื่อจะมีประโยชน์ในการแสวงหาข้อมูลที่ แท้จริง ได้บ้าง

   - คุณเคยมีเพศสำพันธ์หรือไม่?

จากคำถาม ผมถามกลับว่า

 1. คุณไปถามใคร?

 2. คนที่คุณถาม เป็นผู้หญิงหรือเป็นผู้ชาย หรือเป็นตุ๊ดก็ว่ากันไปครับ

 3. คนที่คุณถามอยู่จังหวัดอะไร?

 4. คนที่คุณถาม อายุเท่าไหร่ ?

 5. คุณมั่นใจในคำถาม และกลุ่มตัวอย่างของคุณมากน้อยแค่ไหน ? (ต้องคำนวณออกมานะครับ ไม่ใช่ใช้ความรู้สึก/ความรู้ของตนเอง ชี้นำคำตอบ)

 6. อันนี้สำคัญ คุณภาพของคำถาม มีมากน้อยเพียงใด ใช้อะไรเป็นตัววัด?

ถ้าคนที่คุณถามเป็นผู้หญิงอายุไม่เกิน 5 ขวบ แน่นอน คำตอบคือคำถามกลับทันที มันคืออะไรหรือค่ะ

ถ้าคนที่คุณถามเป็นผู้หญิงอายุไม่เกิน  10 ขวบ แน่นอน คำตอบคือ มันคืออะไรหรือค่ะ

ถ้าคนที่คุณถามเป็นผู้หญิงอายุไม่เกิน 15 ขวบ แน่นอน คำตอบคือ หน้าแดงและเขินอาย/ไม่เคยค่ะ

ถ้าคนที่คุณถามเป็นผู้หญิงอายุไม่เกิน 20 ขวบ แน่นอน คำตอบคือ ถามสิบคน และมีคนตอบเพียงคนเดียว เคยค่ะ (โกหกหรือเปล่าก็ไม่รู้)

ถ้าคนที่คุณถามเป็นผู้หญิงอายุเกิน 30 ปีขึ้น แน่นอน คำตอบคือ เคยค่ะ/ไม่เคยค่ะ ปะปนกันไป

x1. และเมื่อได้ข้อมูลมาแล้ว คุณจะใช้ทฤษฏีไหนในการประมวลข้อมูล  และสรุปในหมายเหตุประกอบ โดยที่ไม่เกี่ยวข้องกับ การรายงานผลให้สาธารณะชนได้รับทราบ

x2. กลุ่มตัวอย่างจำนวนเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสม/มีความน่าเชื่อถือ

ในความคิดเห็นส่วนตัวของผมนะ ถ้าเราไม่เข้าใจคำนิยามของคำว่า สถิติคืออะไร?

ฉะนั้นอย่าไปคาดหวังกับ ข้อมูลการเล่นแร่แปลธาตุที่ได้ เลยครับท่าน

ปล. 1. Herudoy ขอให้ความหมายของคำว่า สถิติ คือ สิ่งที่ตรงข้าม

        2. จากปล. ข้อที่ 1. ผมถึงโดนไล่ตะเพิด มาอยู่บนดาวพลูโต +55555

        3. จากปล. ข้อที่ 2. คนบนดาวพลูโต เค้าก็สงสัยว่า สิ่งที่อยู่ตรงข้ามคืออะไร?

            ผมก็อธิบายแบบตะกุกตะกัก (ผมกลัวโดนตะเพิดไปอยู่ดาวอื่นอีก) ว่า

            คนทั่วไปเขาจะมองว่า เขาจะได้กำไรมากที่สุดเท่าไหร่ ในการแสวงหากำไร?

            ผมก็ตัวลีบแข้งขาอ่อนไปหมดเลยว่า ผมจะขาดทุนน้อยที่สุดเท่าไหร่ ในการแสวงหาขาดทุน?

         4. มีน้องฯถามผมว่า ตอนนี้ผมทำงานที่ไหน ? 

             - ผมทำงานอยู่บริษัทใหญ่โตและมีความมั่นคงดีครับ เป็นบริษัท มหาชน ผมขอขอบคุณน้องฯที่เป็นห่วงนะครับ

               บริษัท เกาะมหาชน จำกัด

               ประธานกรรมการบริษัท ภรรยาของผมเองคร๊าบ ก๊ากฯฯฯฯ

วันที่ 24  ธค. 2552  วันนี้ไม่ได้ทำอะไรมาก แค่เตรียมตัวจะไปทำไร่ทำนาทางเหนือ แต่ดันมีลูกค้ามาเรียกให้ไปแก้ปัญหาแถวดอนเมือง ดูท่าจะร้อนใจ วันจันทร์ที่ 28 อังคารที่29 มีลูกค้าใหม่เสียด้วย นัดวันที่ พุธที่ 30 ธค. ก็ไม่ยอม ส่งสัยก่อนขึ้นเหนือเย็นนี้ต้องแวะไปเคลียก่อน  ดูแล้วเหมือนเป็นกรรมจริงๆ ทีจ่ายเงินนะยากมาก  แต่โทรมาเมื่อสักครู่  เดี๋ยวต้องรีบเตรียมตัวไปเคลียเย็นนี้เลยดีกว่า  จะได้ไปไร่ไปนาอย่างสบายใจ 

เมื่อวานนี้ 23 ธค.2552 ไปแก้ปัญหาที่กรุงเทพฯ 3 รายรวด  ทำงานแบบวิ่งไล่ฟัด  รอบเช้า 1 ราย  กลางวัน 1 ราย  รอบเย็นอีก 1 ราย  ก็สำเร็จด้วยดี  แต่ลูกค้ารอบเย็น เก็บไว้มาเคลียทีหลังเพิ่มเติมอีกนิดหน่วย ที่รีบทำวันเดียว 3 รายเผื่อเวลาไว้เตรียมตัวไป ทำนาทางเหนือ  ยังไถที่และทำคันนาไม่เสร็จเลย ช่วงนี้รถไถก็ไม่ค่อยว่างเสียด้วย นัดรถไถไว้แล้วยังไม่มั่นใจเลยว่าจะมาให้หรือเปล่า  แต่ลูกจ้างชาวนาน่าจะว่างแน่นอน

**************************************************************************

ย้อนอดีต   ที่จริงแล้วไม่ได้เรียน สถิติด้านเดียว  ได้เรียน ปวท เอกการเงินการธนาคาร  ได้เรียนพิมพ์ดีด ได้เรียนคอมพิวเตอร์เพิ่มเติม  ได้เรียนบัญชีหลายเล่ม และได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง  แต่ปัจจุบันสนใจสมุนไพรไทยและสมุนไพรจีน เพื่อบำรุงสุขภาพ สนใจวิถีชีวิตชาวนา เลยทดลองทำนา โดยใช้สูตรปุ๋ยปูแดงช่วย ไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม  เพราะมีลูกค้าแนะนำมาให้สมัครเป็นสมาชิก ก็ด้วยความเกรงใจ เลยสมัครเสียไป สามพันกว่าบาท  ถ้าได้ผลคงคุ้ม  บังเอิญข้างๆปีที่แล้วเขาก็ใช้ปุ๋ยปูแดง ได้ผลผลิตร้อยกว่าถังต่อไร่  แต่ก็ทำตามเขาไปนะแหละมีคิดอะไรแหวกแนวเขาไปหน่อยแค่นั้นเอง  เพราะจะจัดที่บางส่วนทดลองดู  คิดแล้วน่าสนุกดี ถ้าเจ็งก็ไม่เป็นไร แค่รอคอยถนนตัดผ่านที่ ก็เท่านั้นเอง

                                                                         CHOKCHAI

วันที่ 28 ธ.ค.2552 วันนี้รับทรัพย์อีกแล้ว ลูกค้าใหม่แถวรังสิต ก็เรียบร้อยดี แต่ต้องไปอีกหลายครั้ง

เมื่อวานนี้ 27 ธ.ค. 2552 นั่งรถทั้งวัน กลับจากทางเหนือเพื่อ ตั้งแต่เช้าจนมืด มาถึงก็รีบเตรียมตัวเพื่อไปติดตั้งโปรแกรมลูกค้าใหม่

วันที่ 25-26 ธ.ค. 2552  ขอเรียกว่าวันสานฝัน ก็คือหลบไปเตรียมพื้นที่ทำนา เกรดที่  ทำคันนา  ต้องเสียค่าใช้จ่ายมาก แถมต้องซื้ออุปกรณ์หลายอย่าง เช่น รถไถ เพื่อสูบน้ำ  ท่อหางนาก  สายต่อเพื่อส่งน้ำไปไกลๆ

ยังไม่อยากสรุปตอนนี้ว่าเท่าไร แต่ถ้ารวมหมดทุกอย่าง ทั้งค่าพันธ์ค่าปุ๋ย น่าจะประมาณ 8-9 หมื่น ทำครั้งแรก ต้นทุนสูงมาก แต่ปีหน้าก็ไม่ต้องเสียมากอย่างนี้    ขณะมีการเตรียมพื้นที่เห็นพระอาทิตย์ตกดิน เห็นต้นไม้ ภูเขา โอ๋สวยดีแท้  แล้วหันไปมองด้านตรงข้าม ก็เห็นต้นไม้กับภูเขาอีก  แสดงว่าพื้นที่นี้ทำเลดีมากเลย ก็ได้แต่รอว่าเมื่อไหร่ถนนจะตัดผ่านที่สักวัน  เห็นต้นยูคาที่ปลูกเมื่อปีที่แล้วสูงท่วมหัว  ผักบุ่งใต้ต้นยูคาเพรียบเลย ชาวบ้านมาเก็บไปกิน ก็ไม่ได้หวงอะไร ตามสบาย

วันที่ 29  วันนี้มาเก็บงานแถวสะพานใหม่  ทีแรกนึกว่า 2 ชม.เสร็จ  ที่ไหนได้ กว่าจะทดสอบผ่าน ก็ 5 โมงเย็น ดูเหมือนง่ายๆ  แต่ต้องรอทดสอบโปรแกรมจนผ่านก่อน  ได้ค่ารถกลับบ้าน 500 บาท  วันนี้ลูกค้าถามว่า ปีใหม่ไปเที่ยวไหน  ตอบแบบไม่ต้องคิด  ไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหน รอแก้ปัญหาให้ลูกค้า  ยังไม่ทันข้ามวันเลย  ลูกค้าที่จังหวัดสุรินทร์เรียกให้ไปแก้ปัญหา ในวันที่ 31 ธ.ค. 2552  งานเข้าจนได้

ย้อนอดีต  ตอนที่เริ่มงานเขียนโปรแกรมใหม่ ลูกสึกว่าคงจะเหนื่อยมาก และคงไม่ค่อยดูแลสุขภาพตนเอง  มัวแต่ทำงาน หามรุ่งหามค่ำ  จำได้ว่าป่วยตลอด เหมือนเป็นคน อมโรค  ช่วงหน้าหนาว เป็นหวัดตลอด       เพราะต้องไปเหนือก็ไปเจออากาศหนาว ไม่ได้เตรียมเสื้อกันหนาวไป  ก็เป็นหวัดตลอด เหมือนเป็นคนภูมิแพ้ ก็กินยาตลอด พอยาหมด ก็ไปตามคลีนิกบ้าง โรงพยาบาลบ้าง เรียกว่ายาไม่เคยขาด กินยาเหมือนกินข้าว  เพราะกินติดต่อกันหลายเดือน  มีอยู่ปีหนึ่ง หยิบยาขึ้นมาดูแล้วสังเกตุยา  มีความสงสัยเป็นอย่างมากว่า ทำไมโรคเดียวกัน  หมอแต่ละที่ให้ยาไม่เห็นเหมือนกัน  ก็เลยศึกษาคุณสมบัติของยาแต่ละตัว แล้วตัดสิ้นใจ ไม่กินยาหมอ  หยุดกิน แต่ซื้อยามากินเองมี 3 ตัว  ถ้าจำไม่ผิดมี  ไอเบียหมอกของสยาม แก้อักเสพ,เฟลมเม็ก ขับเสมหะ,มะแว้ง ละลายเสมหะ แล้วออกกำลังกาย พร้อมกับกินแบน  ไม่น่าเชื่อ หายไวกว่ากินยาหมอเสียอีก  พอปีต่อไป อาการเริ่มที่จะไอ อาการตั้งต้นมาแล้ว  ก็กิน ไอเบียหมอกดักไว้ก่อน แล้วรีบออกกำลังกาย  ไม่น่าเชื่อ ไม่ป่วยอีกเลย เกือบ 8 ปีแล้วที่ไม่มีอาการหวัด ไอ น้ำมูล เสมหะ  ถึงมีอาการก็หายไวมาก  ไม่ไช่ป่วยเป็นเดือนๆเหมือนก่อน  อันนี้ที่นำมาบันทึกไว้ ก็ไม่ได้ให้ใครเรียบแบบนะ  มันแล้วแต่กรณ๊  ถ้าไม่ดีขึ้นก็ต้องหาหมอเหมือนเดิมครับ

                                                                       CHOKCHAI

วันที่ 31 ธ.ค. 2552 ตอนนี้กำลังรอรถ อยู่หมอชิดใหม่ เพราะเมื่อวันก่อน  ว่าจะไปสุรินทร์ คิดไปคิดมา ผู้คนคงกลับปีใหม่กันมากแน่ๆ เลยเลื่อนมาเป็นวันนี้  ก็ซื้อตั๋วได้แล้ว  และเมื่อเช้าลูกค้าก็เรียกไปแก้ปัญหาพอดี  ที่จังหวัดราชบุรี  ก็เรียบร้อยดี และได้ค่าดูแลระบบประจำปี 12,000 บาท  ถือว่าเป็นของขวัญสิ้นปีใหม่พอดี

เมื่อวานนี้ 30 ธ.ค. ไปทำงานที่ใจกลางเมือง กทม . ยังไม่ทันเที่ยงเลย  ปรากฎว่าท่านประธานเจ้าของบริษัทใจดี ให้ลูกน้องกลับบ้านไปฉลองปีใหม่ คือให้เลิกงาน 12.00 น.  แต่วันนี้ก็ได้เก็บเงินค่าพัฒนาโปรแกรม 7,000 บาท  แถบลูกค้าพาไปเลี้ยงปีใหม่อาหารเที่ยง อาหารญีปุ่นซะด้วย  เลยหาซื้อเครื่องเสียงรุ่นใหม่แบบเล็กๆ ให้ไป 1 เครื่อง  ที่แลกดูเหมือนไม่ประทับใจ แต่พอลองเปิดให้ฟัง  ก็เลยชอบใจกันใหญ่  เพราะไม่ต้องเสียบสายไฟ  ใส่ USB  ก็ฟังเพลงได้เลย

******************************************************************

บันทึก วิธี ปลูกข้าว ไว้เป็นความทรงจำ

  แปลงทดลอง 1 งาน   วันที่  30 ธค. 2552  1.แช่ข้าวตอนเย็น  น้ำครึ่งปีบ  + ปุ๋ย 16-20-0 ครึ่ง ก.ล. + ปุ๋ยน้ำสูตร1  4 ฝา   แช่น้ำไว้ 2 วัน แล้วนำมาวางที่ล่มประมาณ 2 วัน       2. ปั่นดินเสร็จ   ผสม น้ำ 1 ปีบ  + ปู๋ยน้ำสูตร 2  1แก้ว +  ปุ๋ยน้ำสูตร 3  1  แก้ว นำไปใส่ในที่นาทดลอง

      รอจนกว่า เมล็ดข้าว งอกรากประมาณ 1 เซ็น จึงนำไปหว่าน  แล้วอีก 7  วันฉีดยาคลุมหญ้า   อีก 4 วันใส่น้ำเข้านา พร้อมปุ๋ย*****หมูหมัก + ปุ๋ยน้ำสูตร2 + ปุ๋ยน้ำสูตร3   พอครบ 25 วัน  ใส่ปุ๋ยยูเรีย+ปุ๋ยน้ำสูตร1 ประมาณครึ่งถุงต่อไร่   พอข้าวเริ่มตั้งทอง  ใส่ปู๋ยูเรีย+ปุ๋ยน้ำสูตร1 ประมาณครึ่งถุงต่อไร่  และมีการฉีดพ่นไล่แมลงเป็นระยะ โดยใช้ปู๋ยน้ำสูตร1+ยาไล่แมลงสูตร4     

วันที่ 1 ม.ค. 2553 ตอนนี้กำลังรอรถอยู่โคราชเพื่อกลับกรุงเทพฯ  เพราะเพิ่งกับจากสุรินทร์  ไปแก้ปัญหาก็เรียบร้อยดี  และถือโอกาสไปศึกษาวิธี เพาะปลาดุก จากลูกค้า เพราะว่าแฟนลูกค้ามีอาชีพเพาะลูกปลาดุกขาย  เคยเกริ่นไว้หลายครั้งแล้ว  วันนี้งานเสร็จเร็ว  เลยได้ไปคุยวิธีเพราะปลาดุกอยู่หลายชั่วโมง  อนาคตไม่แน่อาจได้ใช้ประโยชน์  แรกๆอาจจะทดลองเลี้ยงเล่น ฝึกเพราะปลาไปพลางๆก่อน  แต่ก็มีเพลงเก่าให้ลูกค้านำไปฟัง  ก็ดูจะประทับใจเพลงเก่ามากพอดู  บังเอิญแม่ลูกค้ามีปัญหาหัวเข่าเดินไม่ค่อยได้  เลยแนะนำยาที่รักษาหัวเข่าที่ญาติผู้ใหญ่เคยใช้แล้วหายให้ไป โดยต้องปรึกษาหมอเอง

วันนี้ได้ประสานไปที่ลูกจ้างชาวนา  ปรากฎว่างานเข้า  พรุ่งนี้จะปั่นดินน้ำยังสูบไม่เสร็จ  ขอลาเที่ยวปีใหม่ 1 วัน แถมเมาค้างอีก 1 วัน  เล่นเอามึนเลย นัดรถปั่นไว้แล้ว  แต่คืนนี้ลูกจ้างชาวนาขอแก้ตัวสูบน้ำให้คืนนี้ทั้งคืน ไม่รู้ว่าจะได้เรื่องหรือไม่  อุส่าห์ใจดี ให้เงินไปกินปีใหม่ 1,000 บาท  ยังทำงานไม่ถึง 2 อาทิตย์ก็มีปัญหาเสียแล้ว  ก็ต้องรอลุ้นพรุ้งนี้ ว่าจะเป็นอย่างไร ที่จริงลูกจ้างชาวนา ได้เงินเดือน 5,000 บาทต่อเดือน แถมได้เก็บผักบุ้งขายอีกได้วันละเกลืบร้อยบาท  ซึ่งถ้าทำนารอบนี้สำเร็จก็มีโปรแกรมที่จะ ทำนาปี อีก40-50ไร่  ถ้าสำเร็จอีกก็จะเพิ่มเป็น 90-100 ไร่ ที่จริงก็มีที่นาเป็นของตนเองเหลือทำนาประมาณ 20 ไร่ ส่วนอีก 10 ไร่ ปลูกยูคาต้นสูงท้วมหัวไปแล้ว   ที่จะปลูกรอบต่อไปคงจะใช้วิธีเช่าทำนามากกว่า เป็นแค่ความคิดหรือเขาเรียกว่าฝันให้ไกลไปให้ถึง

************************************************************* 

บันทึก วิธีปลูกข้าวเพิ่มเติม ไว้เป็นความทรงจำ

    หลังจากปลูกข้าว ประมาณ 40 วัน ให้ใส่ฟูราดาน  3-4 ก.ล. ต่อไร่ ป้องกันหนอนก่อ และเพลี้ย เขาแนะนำมานะครับ

                                                                             CHOKCHAI